Άτιτλο

Καί γιατί,λέει,νά μέλει κοντά σου νά’ρθω
Πού δέν θέλω αγάπη αλλά θέλω τόν άνεμο
Αλλά θέλω της ξέσκεπης όρθιας θάλασσας τόν καλπασμό

Ελύτης

Ακούω φωνές. Δυνατές και απαράλλαχτες να τριγυρνούν το κόσμο. Χτυπούν πελώριες η μια την άλλη, με ένα κρυφό παθιασμένο μίσος. Κεντρίζονται στα ξεχασμένα παράθυρα, όπου έχει απομείνει φως. Αναζητούν να ακουστεί ο λόγος τους. Και τραγουδούν επικά τους ανθρώπινους έρωτες. Πλανώνται σα μια ροή από νεογέννητες πεταλούδες. Πάντα ωραίες και αληθινές. Φωνές που κλείνουν μέσα τους τον κόσμο.

Και εγώ. Σε ακούω. Με γδαρμένη φωνή ως τρίφτηκε στη πέτρα και μελετήθηκε αργά. Το ξέρω. Δεν είσαι εδώ και σε ακούω. Στη μέση του δωματίου ανοίγει ένας διάπλατος θόλος φωτισμένος ζεστά με κινήσεις απαλές στρέφεται μπροστά μου. Σου αρέσει να αφήνεις το στίγμα. Κι εγώ, γνώση άλλη δεν έχω απ’ αυτό το νυφικό σου θόλο που αγριεύει στα μάτια μου. Παίρνει τη μορφή σπασμένου μάρμαρου. Μουσικές ανάγονται και φεύγουν. Και η όψη σου φανερώνεται μπροστά μου, παλεύω να σε δω, είσαι διάχυτη, σε τμήση. Βλέπω τα λευκά σου άμφια. Έτσι να βρεθώ, μαζί με Θεό και κανέναν άλλον.

Ήρθα κάποτε και σου είπα, ιδρωμένος, ωχρός φονικά, Σε αγαπώ και δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Είμαι ένα  θύμα του κόσμου. Και δε σε βρίσκω, δε φανερώνεσαι να νοιώσω τις ουλές στο πρόσωπό μου. Και αν δεν τις ακουμπήσει κάποιος πως θα δω το πρόσωπό μου. Φοβάμαι. Πως δε μπορώ να σε δω οργασμική και αθώα, και αυτή η ευσέβεια σου έρχεται από μένα. Και εγώ φοβάμαι. Ακους; πως δε γυρίζει η γη στα πόδια μου. Έναν ωκεανό στητό δολοφόνο έχουμε μπροστά μας και η σχέση μας, τα πάντα μεταξύ μας θα είναι ματωμένα… Δε με κοίταξες. Σκυφτή άνοιγες τα μαλλιά σου στον αέρα. Και σαν απ’ το μελλούμενο πάθος μας μου είπες αυτά τα φρικτά λόγια

Υπάρχω. Σε βλέπω, ακόμη και τώρα. Αφουγκράζομαι τη θλίψη σου. Μοιραία. Και θάρθω. Να τελειώσουμε μαζί. Να φτάσουμε στα όρια του κόσμου. Και πέρα. Να δω που θα φωτίζει παθιασμένο και ιερό το πιο ηρωικό σου ποίημα.

Εδώ που έχω φτάσει. Με φόβους μεγάλους και προδομένα οράματα. Κάθε που βλέπω εκεί έξω το έγκλημα να παίζεται λέω. Κι αν δεν έρθεις θα σε βρω!

http://www.youtube.com/watch?v=7cSAKlu0OlU

Advertisements

~ από σκοινοβάτης στο Σεπτεμβρίου 16, 2011.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: