Το σοκ της φωνής

Ξέρω πως για έναν Θεό κι έναν Έρωτα

ζω τη τέχνη και το θάνατο μου

ΥΓ: Και θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους τους ανώνυμους και επώνυμους φίλους μου  που ήρθαν κι έφυγαν. Ίσως αυτούς πιο πολύ απ’ τους άλλους. Ας κάνουμε λοιπόν το προσκλητήριο:

Για τους:

Σ.

Σ.

Σ.

Λ.

Γ.

Γ.

Ν.

Ν.

Η.

Ι.

Δ.

Μ.

Κ.

Κ.

Δ.

Β.

Μ.

Να με συγχωρνάνε που ξεχνάω κι εγώ

Όμως τώρα είναι η σειρά για το άλλο προσκλητήριο, το αντίστροφο των θανόντων που ζούνε κοντά μου… Και απ’ την αρχη ως τώρα έσκυψαν δίπλα μου και από τότε δεν άφησαν τα χέρια μου:

Ο γέρος απ’ την Αλεξάνδρεια, ο Οδυσσέας του Αιγαίου, ένας ποιητής στο βάραθρο του πάθει μάθους. Ο Γιώργος της Σελήνης, ο Φερνάρδος της ανησυχίας. Κάποιος Διονύσης στη κόψη ενός σπαθιού, η Κική αλειμμένη με τη σκόνη της ,ο Φιοντόρ τώρα γράφει τις τελευταίες σελίδες στο όνομα του Ρασκόλνικωφ, Τσάρλς ο κήπος σου… Η άγρια Σεμέλη να βακχεύει στην όψη του και ο Δημήτρης ως ήρθε να αποκριθεί στο μηδέν Ναι! Η γλυκιά κυρία που μόνα καθεύδει και ο πόνος στα μάτια του κεραυνού ος οιακίζει! Η παθητική και το φεγγάρρι του στη Βιέννη, η δεύτερη κραυγή του σε ντο.  Η δύναμη του ανέμου και το άλγος της θάλασσας. Όλοι εκεί και όσοι θαρθουνε. Μαζί. Μαζί. Μαζί. Γιατί είχαν καταλάβει το τρομερό και αρχαίο αίτημα των ανθρώπων να  ενωθούν με το σύμπαν τους.  Μαζί. Μαζί. Όλοι……….. Με ακούτε;; Το ξέρω…

Advertisements

~ από σκοινοβάτης στο Οκτώβριος 28, 2011.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: