Ιδέες

Πάντα μου άρεσε αυτό το εξωφρενικό μονόπρακτο. Μου θύμιζε τον Άμλετ και την περιφέρουσα ματιά του. Σαν ένα κρυμμένο σώμα με υβριδικά μέλη. Τα δύο πόδια ασυνάλλαχτα. Και εγώ λοιπόν, που κάθομαι στην άκρη των πίσων διαδρόμων, οπτομετρώ με εξαίσια συνέπεια τα λόγια του κόσμο. Και δεν έχει σημασία αν το ξέρω μόνο εγώ, ή έχουν κρυφοκοιτάξει. Τη γλώσσα μου την έδωσαν ελληνική, ως λέγει ο ποιητής.Και η γλώσσα μου είναι η ζωή μου.

Και ξέρω πως κάποτε θα  ανοίξει ο σπόρος και το χώμα θα αγιασθεί.

Advertisements

~ από σκοινοβάτης στο Νοέμβριος 30, 2011.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: